Öncelikle lütfen konum taşınmasın, diğer konu başlığında yorumlar çok az oluyor ve benim gerçekten üyelerin fikirlerini almaya ihtiyacım var. Üstelik çok dertliyim şu an 18 yaşından beri anksiyete yaşıyorum dönem dönem. Şu an 31 yaşındayım, evliyim, mutlu bir evliliğim var çok şükür. Covid döneminde artan anksiyete ile Nisan ayında tekrar doktora gittim, ilaç kullanmıyordum, daha önce kullandığım ilaçları rica ettim, yazdılar. İlaçlar başlangıç seviyesinde şikayetlerimi arttırdı tabii, kalp ağrısı, tansiyon düşmesi, çarpıntı gibi fiziksel belirtilerin yanında yoğun kaygı ve endişe duygusuyla bir ay geçirdim. Cehennemden kombine bilet almıştım sanki ilaç etki etsin diye gün sayıyordum resmen. Neyse sabrede sabrede o günleri de atlattım, son iki haftadır şükrediyorum her anıma Yaşayan bilir bu derdi. Bugün ilaçlarım azaldığı için doktora gittim, iyi geleceğini düşünerek; fakat doktor çok ilgisizdi, resmen kilitlendim bende derdimi tam anlatamadım, sadece “çocuk düşünüyoruz. Hamilelik döneminde sorun yaşar mıyım?” diye sordum. O kadar keskin bir dille “yaşarsın, bir yıl bekle.” dedi kiiii yıkıldım. Ama ilacı yazarken “hmm hafif anksiyete, dozu yükseltmiyorum.” dedi sjsjsj Bende o kadar beklemek istemediğimi, anksiyetelerimi kontrol etmek için elimden geleni yaptığımı, sadece bu süreçte desteğe ihtiyacım olduğunu söyledim. Psikolog randevusu reçete etti, bireysel terapi alacağım daha önce çok istememe rağmen vermemişlerdi. Tamam, ben psikoterapi seanslarımı bitirene kadar çocuk düşünmeyeceğim en azından, sorun neyse halledilsin. Ama anksiyete ve panik atak gebelikte gerçekten çok büyük sıkıntılar doğuruyor mu? Özellikle Bunu tecrübe etmiş arkadaşların desteğine ihtiyacım var. Bir bebeğim olsun çok istiyorum, ziraa eşim de öyle. Bana karşı çok anlayışlı strese sokmamak için “bebek de bebek.” diye tutturmuyor, tamamen bana bıraktı ama ben artık aşkımızın meyvesine kavuşmayı öyle istiyorum ki... Diğer yandan da bu durum... Kendime güveniyorum ama doktorun tutumu birazcık özgüvenimi kırdı, yorumlarınız için şimdiden teşekkürler
Bende daha önce büyük problem yoktu. Fakat sadece kapalı alan korkusu olduğu için asansör ve uçağa binmiyordum . Şimdi maske de taktığımız için ekstra sıcak ve nefes alamıyorum. Doktor randevusuna gittiğimde daralıyorum. Doğumhanede kapalı alanda fenalık gelir mi diye endişe ediyorum. Hamileyim psikoloğa gitsem rahatlar mıyım daha da kötü olur muyum bilmiyorum. Sanırım anksiyete benzeri yaşıyorum.
Merhabalar, Yazacaklarım tüm hamile kalmak isteyip de daha önceden anksiyete ve depresyon yaşayanlara tavsiye niteliğinde olsun. Hamile kalmadan önce panik atağım vardı fakat çok etkilemiyordu beni hamile kalmadan önce ortada hiçbir neden yokken ben ataklar geçirdim ve hastanelik oldum aradılar taradılar bulamadılar sonunda psikiyatriye yönlendirdiler. Psikiyatrist bana hamile msn diye sorduğunda düşünmeye başlamıştık ve bana asla hamilelik düşünme bu süreçte demişti ve ben 2 ay sonra nasıl olsa hemen olmaz diye korunmayı bıraktım ve hamile kaldım. O günden beridir her günüm eziyet işkence ızdırap. Şu an 9 haftalık hamileyim geceleri yataktan bığuluyormuş gibi uyanmalar, bebeğimi kabullenmemeler, niye hamile kaldım ki basıl geçircem 9 ayı diye her gün ağlıyorum. Sürekli kafam bunalıyor. Yürüyüşe çıkıyorum biraz iyi geliyor sonra eve gelince yine aynı. Ne evliliğimin tadı tuzu kaldı ne evimin huzuru bu süreçten dolayı. Terapiye gidiyorum çok uğraşıyor psikolog benimle ama nafile. Normalde hiç psikiyatrik ilaç kullanmadım verseler de şimdi de kullanmak istemiyorum ama artık delirme korkusu var. Siz siz olun hamile kalmadan önce psikolojik destek alıp sorununuzu çözmeye çalışın yıksa hamileliğiniz benim gibi kabusa döner. Allah hepimizin yardımcısı olsun.
Merhaba geçmiş olsun öncelikle suan nasıl oldunuz şilayetlerinizde azalma oldu mu acaba. Bende 17 haftalık ikiz hamileyim sizinki kadar olmasa da panik durumları bende de mevcut nasıl bi yöntemle ilerliyorsunuz suan merak ettim